وقتی از متن اجرا صحبت می کنم منظورم این نیست که تک تک واژه ها و عباراتی را که می خواهید استفاده کنید روی کاغذ بیاورید و موقع اجرای برنامه عینا آن ها را از رو بخوانید. گرچه این کار را به بعضی از افراد که در اول راه هستند پیشنهاد می کنم. قطعا برای یک مجری تازه کار سخت است که مطالبی را در مورد آغاز کلام، سلام، خیر مقدم، دعوت از مهمان برنامه و خداحافظی در ذهن داشته باشد و با دیدن جمعیت هول نشود و آن ها را از یاد نبرد. برای همین برای این افراد بهتر است که حتی متن دعوت از مهمان را هم روی کاغذ بنویسند.

ولی به مرور که مجری با جو حاکم بر مراسمات مختلف و با شیوه های گوناگون اجرای برنامه آشنا شد این کار نه تنها هیچ لزومی ندارد که وقت گیر هم هست. برای یک مجری با سابقه همین قدر که اشعار، عبارات نغز و برخی نکات جهت یادآوری (مثل نام سخنران) روی برگه نوشته شود کفایت می کند.

مجری خوب باید بتواند بداهه گویی کند. یعنی بدون آمادگی و بدون یادداشت قبلی در مورد موضوعی- هر چند کوتاه و مختصر- صحبت کند. در مورد مهارت بداهه گویی بعدا مفصل صحبت خواهم کرد؛ فعلا به ذکر همین نکته بسنده می کنم که این مهارت را می توان با تمرین و تکرار قوت بخشید.

در پست بعدی راجع به ویژگی های یک متن خوب برای اجرا نکاتی را خواهم نوشت.